Dziedzictwo Stanisław Obirek

Każdy polonista wychował się na tomach Biblioteki Narodowej wydawanych od 1925 roku przez Wydawnictwo Ossolineum najpierw we Lwowie, a od 1945 roku we Wrocławiu. Od początku była ona wydawana w dwóch seriach, pierwsza zawierała publikacje literatury polskiej i druga literatury obcej. Ta pierwsza nie ograniczała się jednak tylko do zapisów w języku polskim, ale również w łacińskim, by wspomnieć chociażby pierwszy pomocnik kultury polskiej napisanej przez francuskiego benedyktyna „Kronikę Galla Anonima”.
Pamiętam z własnych studiów, że musieliśmy zdawać egzaminy nie tylko z zawartości tomów literatury polskiej i światowej, ale również musieliśmy się wykazać znajomością zwykle bardzo obszernych wstępów.
W ostatnim czasie ta pierwsza seria otworzyła się również na piśmiennictwo polskich Żydów piszących w trzech językach: polskim, jidysz i hebrajskim. Pierwszym tomem obejmującym dziedzictwo polskich Żydów była wydana w 2019 roku licząca ponad 1000 stron antologia „Archiwum Ringelbluma”. Znalazły się w niej ocalone dokumenty z getta
warszawskiego, które stanowią zapis powolnego mordowania warszawskich Żydów przez niemieckiego okupanta. Autor wstępu profesor Jacek Leociak napisał: „Edycja wyboru tekstów z Archiwum Ringelbluma w serii „Biblioteka Narodowa” jest przedsięwzięciem bez precedensu. Była już mowa o nieoszacowanej wartości historycznej i kulturowej, a także
symbolicznej. Należy wszakże bardzo mocno podkreślić, że decyzja o włączeniu tekstów z Archiwum Ringelbluma do najstarszej serii wydawniczej w Polsce, istniejącej od 1919 roku, a więc utworzonej u progu niepodległej Rzeczypospolitej, ma wyjątkowy charakter. W tej serii ukazują się najwybitniejsze dzieła literatury polskiej i powszechnej, ustanawia ona
i sankcjonuje kanon. Niniejsza edycja wprowadza Archiwum Ringelbluma do kanonu światowego i polskiego dziedzictwa”. Dodajmy, że jest to seria pierwsza, a więc dokumentująca dziedzictwo polskie.

– całość w najnowszym wydaniu-