Józefa Lewkowicza powrót do korzeni Adam Łazar

  W niedzielne słoneczne popołudnie 20 września 2020 r. w Zespole Cerkiewnym w Radrużu – Oddziale Muzeum Kresów w Lubaczowie odbył się wernisaż wystawy „Józefa Lewkowicza (fot.) powrót do korzeni. Drzeworyt płazowski i kamieniarstwo bruśnieńskie”. Muzeum Kresów tę ekspozycję przygotowało we współpracy ze Stowarzyszeniem Pasjonatów Ziemi Lubaczowskiej „Tegit et Protegit”.

(…)

Wystawa stanowi podsumowanie stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznanego Józefowi Lewkowiczowi, w ramach którego podjął on próbę reaktywacji i kontynuacji ludowych tradycji na ziemi lubaczowskiej w zakresie drzeworytu płazowskiego i kamieniarstwa bruśnieńskiego – powiedział na otwarciu wystawy dyrektor Muzeum Kresów w Lubaczowie Piotr Zubowski.

 Starszy kustosz w Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli w Krakowie Beata Skoczeń--Marchewka przybliżyła historię i specyfikę drzeworytów płazowskich, stanowiących jedną z najcenniejszych ludowych kolekcji w krakowskim muzeum. – W XIX wieku w miasteczku Płazów warsztat drzeworytniczy prowadzili Kostryccy (Kostrzyccy), ojciec i syn o tym samym imieniu – Maciej. Jeździli po odpustach i ze swoich matryc-klocków odbijali obrazy, z których większe zdobiły wiejskie chaty, mniejsze chroniły dobytek. Można było je znaleźć w wiejskich kapliczkach, cerkwiach i kościołach. Nieużywane klocki drzeworytnicze, znalezione na strychu jednego z do-mów w tym miasteczku, trafiły do Muzeum Etnograficznego w Krakowie, w którym do dziś stanowią jego najcenniejsze eksponaty. 22 drzeworyty rodem z Płazowa znalazły się w starannie wydanej Tece Drzeworytów Płazowskich w 2002 r. – poinformowała etnograf z Krakowa Beata Skoczeń-Marchewka.

– całość w najnowszym wydaniu –